KAPIDA
dünyanın tüm nöbetçilerine 1. gece dikiliyim kapıda di ki li yim nöbet tutuyorum 2. gece övünç çavuş “kötülüğün kitabını yazdım” diye sevindi ve
üç sokak lambası hiç yoktan yerlere kadar eğildi 3. gece ben
bu yerin durgunluğunu iyi öğrendim ayakta bir
makam halısı derin uyukluyor karşımda bu yer alık gerçekten, duruyor “neyi bekliyorsun?” diyor balığa çıkmış tam yol gidiyor kara bulut
kaşık oltasıyla 4. sabah olmak üzere bitmedi “çalsın davullar” diyor gün ışığı birden garip bir a
r
p
e
j
başlıyor: 5. sabah olurken rüzgâr kendini ada zanneder İskenderun ki rüzgâr kılıklı öyle öyle bakıyorsun öyle öyle duramıyorum gözlerinde
yiv var gözlerinde senin yiv 6. sabah oluyor ve argos diğer elli gözünü kapatıyor: bir
suçüstünü görmemek içindir yalnızlık büyük bir ağacın gölgesine inşa edilir nöbet defteriyle oynar bir hayat yankesicisi yavaş yavaş aklımdan unutuyorum o son dizeyi Nisan 2006- İskenderun
tarafından 30 Ekim 1999
tarihinde hazırlanmıştır.Tüm yazıların ve fotoğrafların
yayın hakkı Zafer Yalçınpınar'a aittir. Yazılar ile
görsel öğeler, T.C. Telif Yasaları tarafından
korunmaktadır. Yazılı izin alınmadan kopyalanması veya kullanılması
hukuki sorumluluk doğurur.