köprünün altı ve üstü

1.

denizde tek başına

aklı bir kulaç havada

parmağının ucundaki uzun oltasıyla

“bu adam beni deli edecek” dedi bir deli

kendiyle kendine karşı kendi

aksak bir “güzel marmara” gemisi

diyelim ki boğazda gece karanlığını deniyor

ine çıka yuvarlak kentin ışıklarına karşı

gözü kara ya da kapalı bir hisar balıkçısı

“corumlardan corum beğen” diyor

eski bir saati kuruyor

ve her sabahın başında durup

günlerden gün seçiyor;

2.

ilk ışık ışıyor

ve gökyüzü

sabahı ediyorlar

ve ağcılar 

birden balık çeviriyorlar

kaçan kurtulan aklını kaybetmiş topu topu tek bir lüfer

 “İstanbul vapurları su üstü balıklarıdır” diyor

yalnızlık ki eşek yüküdür bitsin

istiyor ki bu böylece bilinsin

3.

 seyirciler

ve trafik koro halinde

bu kadar kişiyiz

bir yanlışın üstünden

geçiyoruz

bu kadar kişiyiz

bir yanlışın üstünden

geçiyoruz

bu kadar kişisiyiz

bir yanlışın

alkışını tutuyoruz

köprümüzün

üzerinde

Zafer Yalçınpınar – 27 Kasım 2006