
Ayak
Üstü İstanbul
1. yel değirmeni satın alıyordu emlâkçıdan
şu yeni zaman donkişotu
2. aç komiyi fırçalıyordu, kravatlı ceketli
iki
adet beyoğlu
3. “Ne yapacağım?” diye geziniyor, çok borçlu
yüz yıllık bir
ciğerci
4. “ben edebiyata aidim.” diyordu rakı
masasından
sakin ve kara madenci
5.
Çıracıyan, görmenin hikâyesini bilir
kurt ağızlı deniz eskisidir
6.
ve sayıbilmez yalnız başına tek şair:
“İstanbul’un yarısını tanırım!”
diyerek
yüklenir
Zafer Yalçınpınar
27
Haziran 2007